Vintage

Toen ze negen werd stak het veelkoppige monster van het űber-consumentisme de nek al op.

Een kleurenteeveetje moest er komen. Ze had immers al een gettoblaster, de nieuwe omafiets was ook al gescoord en een computer… daar hebben ze gewoon recht op.

Dat teeveetje is inmiddels vervangen door eentje met ingebouwde dvd-speler, maar dat is de schuld van Opa. De fiets is al lang gestolen en de gettoblaster is in een moment van acute geldnood ingeruild voor harde contanten, bij een firma genaamd Used Products. De iPod heeft toch speakertjes.

En nu wordt ze zeventien. En ze wil graag een Grote TV. Kerst is een tijd van bezinning en zelfkritiek en daarom zal ik eerlijk opbiechten dat beneden sinds een paar weken een 105 cm breed plasmascherm in de weg staat. Zou het een met het ander te maken hebben?

Er zit niets anders op, naar de kringloopwinkel. Daar staat nog wel een oud groot bakbeest, dan kunnen de kleintjes op Marktplaats.

Deze column is ook verschenen op Young Markering, het weblog voor jeugd- en jongerenmarketing (zie link hiernaast).