Kerstgedachte

Met het eerste kind kwam ook de kinderbijbel. De officiële, verantwoorde versie. Er was een kerststal, Bert & Ernie zongen kerstliedjes en bij het diner werd het kerstverhaal uit de doeken gedaan.

Geleidelijk kwam de klad erin. De kinderen werden pubers, de diners ingewikkelder en het gezinsleven ging überhaupt steeds meer weg krijgen van survivallen.

De Kerstgedachte, in de zin van reflectie, overpeinzing en zelfopoffering, kwam niet meer zo uit de verf. Om eerlijk te zijn, hij kwam door scoringsdrang en stress in het geheel niet meer aan bod. En werd tenslotte begraven in een bombardement van communicatiemiddelen.

Hoe nu verder? We zouden het oude adagium ‘less is more’ weer nieuw leven kunnen inblazen. Als we daar nu ‘es mee beginnen. Dan verplicht naar het Kerstconcert. De nachtmis lijkt misschien een beetje zwaar geschut, maar nood breekt wet. En dan bij twee life-size rendieren en een witte kerstboom, samen met de young-marketing target group, naar Lord of the Rings deel 1, 2 en 3 kijken. Op de beamer. En niemand op bezoek.