Mysterie

-Jij bent nu bezig met Werther Nieland?

- Nou nee, ik ben weer begonnen aan ‘Op weg naar het einde’. De titel is natuurlijk al heel universeel en ik vind hem ook heel toepasselijk, daar gaan we allemaal heen tenslotte.

- Maar waar gaat het nu allemaal over? Wat is nu het alles overheersende thema? Gewoon een vraag van de ene liefhebbende lezer aan de andere.

- Het zoeken naar de hemel is goed, de rest is onzin.

- Dat was alleen maar een kat naar Mulisch. Of bedoel je dat verhaal van de reis is het doel op zich?

- Eigenlijk gaat het over de dood. Daar gaat de reis naar toe.

- Ja, ik heb ook de Lion King gezien, the circle of life. Maar het Mysterie Reve, wat is de boodschap? Probeert hij ons iets duidelijk te maken of is het allemaal gegrap en gegrol, extra opgevrolijkt door wat doordeweeks racisme en reactionaire prietpraat.

- Hoe durf je het zelfs maar te denken, de grootste Nederlandse schrijver van de twintigste eeuw! Natuurlijk, hij was enorm geestig, typisch Nederlandse humor. Onvertaalbaar. De bekrompenheid, de benauwdheid, de bevooroordeeldheid en tegelijkertijd in staat zijn om de draak met jezelf te steken, dat is een combinatie die je eigenlijk alleen hier tegenkomt.

- Je bedoelt de Avonden zeker. Ik heb mijn abonnement op het VPRO gidsje opgezegd en een nieuw genomen op naam van m’n man. En dat allemaal omdat ik de Avonden op cd wilde, gelezen door de Volksschrijver zelf. Soms zet ik een stukje op onder het strijken en als de kinderen straks uit huis zijn dan weet ik het wel.

- Tja, de Avonden. Heerlijk, die leegte. En zo ontzettend van deze tijd trouwens.

Maar eigenlijk bezweert hij de angst.

- De angst waarvoor dan? De angst voor de dood?

- Nou nee, hij verlangde juist naar de dood. Of beter: de dood was zijn kameraad, de dood is verlossing, de dood is liefde.

- Die kunnen we in onze zak steken. Maar wat bezweert hij dan?

- Ik denk toch de eenzaamheid. De eenzaamheid van ieder mens. Hij weet zelf ook niet waarom hij geen enkele gelukkige dag in zijn leven gekend heeft.

- Dat zegt hij alleen maar, dat is nou juist weer onderdeel van de farce. Net als dat gezeur over de plichtsgetrouwe huisvrouwen voor wie hij het liefst schreef.

- Ben je dan soms geen opofferende home maker? Het Mysterie Reve gaat gewoon over de zin van het leven. En ik geloof er ook niets van dat hij straks niet meer gelezen wordt, vind je het leven zo zinvol dan? En nu gewoon flink zijn en verder met Nader tot u. Het Hijgend Hert mag je desnoods overslaan, vooruit dan maar.